Ongeveer tien jaar geleden heb ik leren naaien. Het leek me zo leuk om zelf te bepalen van welk stofje ik een rok maakte en dat het dan ook helemaal zat zoals ik wilde. Het duurde niet lang of mijn zelfgemaakte rokken zaten ook echt zoals ik wilde. Ik woonde toen nog in Utrecht en was bijna wekelijks op de lapjesmarkt te vinden om stofjes te scoren voor nieuwe creaties. 

Ik verhuisde, ging niet meer naar naailes en mijn naaimachine heeft een aantal jaar stof staan vangen. Ondertussen leerde ik mezelf breien en haken, waarvan alleen het haken met succes. Tot bijna twee jaar geleden mijn dochter werd geboren. Ik wilde voor dat kleine meisje ook weer zelf bepalen welke stofjes en modelletjes ze aankreeg! Ik stofte mijn naaimachine af en begon. Een jurkje voor mijn kleine meisje.Afbeelding

Ze heeft het aangehad, al was ik blij dat niemand de binnenkant van het jurkje zag en ook niet heel goed keek naar de kronkelende naden. Waarschijnlijk heb ik vanwege deze schoonheidsfoutjes ook geen betere foto van het jurkje dan deze.

Het naaivirus had me weer te pakken. Sinds dat ene jurkje ben ik niet meer gestopt met naaien. Heerlijk vind ik het. En de naden zijn tegenwoordig ook recht.

Advertenties