Archives for posts with tag: naaien

We hopen met z’n allen dat de lente snel zal beginnen en zijn misschien ook al begonnen om onze zomergarderobe bij elkaar te shoppen. Ik wil dit jaar zo min mogelijk shoppen en vooral voor Elins garderobe zo veel mogelijk zelf te maken. Ik ben nog niet ver, want ik had een paar dagen niet zoveel zin om achter de naaimachine te kruipen. En als ik er wel achter zat, maakte ik een trenchcoat voor een ander lief klein meisje.

De moed zakte me bij het op stof leggen van alle patroondelen wel enigszins in de schoenen. Zo veel onderdelen, dat ging nooit goedkomen.   AfbeeldingAfbeelding

Ik heb mezelf ook flink uitgedaagd tijdens het naaien. Niks geen tricot wat toch wel meerekt en kleine foutjes makkelijk vergeeft, elk foutje was zichtbaar en moest netjes hersteld worden. En dan had ik ook nog bedacht om paspelband in de kraag, zakkleppen en mouwen te verwerken.

Maar het kwam helemaal goed. En zo veel foutjes heb ik niet gemaakt. Niets dat niet hersteld kon worden in ieder geval. Een echte roze meisjesjas is het geworden.AfbeeldingEn omdat het voor een tweejarig meisje is, mocht er wel een grappige roodkapje voeringsstof gebruikt worden.AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingIk vind het zo’n schattig trenchcoatje geworden! Elin krijgt er ook een, in blauw. Of rood. Of groen met witte stippen. Pfffff, keuzes…

Als ik ooit nog een baby krijg, dan weet ik het wel. Die krijgt de eerste maanden van zijn of haar leven vooral hele fijne pakjes aan een stuk aan. AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding

Voor deze jumpsuitjes gebruikte ik het gratis patroon van Kiind. Ik voegde alleen in het kruis een blaadje toe, voor wat extra ruimte.

Ik houd van lijstjes. Ik maak lijstjes met het avondeten voor de hele week, boodschappenlijstjes, schoonmaaklijstjes, lijstjes met welke kleuren wol ik heb (ja echt….). En deze week kwam daar weer een lijstje bij. Een ‘zomergarderobe voor Elin’-lijstje. Op dat lijstje staan een heleboel jurkjes. Het wordt natuurlijk prachtig weer, veel buitenspelen, dan wordt er nog wel eens wat vies, dus een voorraadje jurkjes kan geen kwaad. Van vorig jaar past er denk niet veel meer, ik mag alles weer opnieuw maken en dat vind ik geen straf!

Ik had een leuk jurkje in mijn hoofd. Maar in mijn patronenboeken kon ik het niet vinden. Dus tekende ik zelf wat. Aan de hand van een patroon van een shirt en een met het natekenen van een simpel rokje kwam ik al een heel eind. Ik paste het een en ander aan, zodat het helemaal was zoals ik het in mijn hoofd had.

Ik tekende patroondelen, legde ze op leuke stofjes en ging naaien. Alles is van tricot, dus ik kon het meeste op de lockmachine doen. Ideaal, ik kan dat ding echt niet meer missen, zo veel makkelijker en vooral sneller het naaien nu gaat!

Het nadeel van in de avonduren naaien voor een klein meisje, is dat dat kleine meisje dan ligt te slapen. Ik kon dus niet tussendoor passen. Nu hebben kleine meisjes daar meestal toch geen zin in, dus ook als ze wakker was had ik nog heel veel op de gok kunnen doen. Maar het past! Iets op de groei, maar dat is wel fijn, aangezien ik wil dat ze het in augustus nog aan heeft.Afbeelding

AfbeeldingAfbeelding

Nu zou het misschien ook leuk zijn een volwassen versie van deze jurk te maken, daar ga ik nog even op broeden.

Vinden jullie het leuk als ik een tutorial van dit jurkje zou maken?

In de afgelopen week heb ik weinig achter de naaimachine gezeten. Mijn naaimachine had ik weggebracht voor een kleine reparatie, ik ging een nachtje weg en een heerlijk dagje naar de sauna en Elin was een aantal dagen ziek. Ik was er maar druk mee.

Gisteren kon ik mijn naaimachine weer ophalen bij de dealer. En ik kon het niet laten om er ’s avonds direct weer achter te kruipen. Zo heerlijk om achter de naaimachine mijn hoofd leeg te maken. Ik ging verder met een groot project waar ik al een tijdje mee bezig ben. Ik mag voor de bijna tweejarige dochter van een vriendin een tafeltent maken voor haar verjaardag! Hoe leuk is dat! Naast leuk is het ook een groot project, waar veel stof, vilt en tijd in gaat zitten.

Ik heb nu een zijkant en de achterkant van de tent gemaakt. De moestuin die je ziet loopt dus het hoekje om.013

Onder het raam een gezellige bloemenbak.014

In de moestuin worden wortels, mais en prei verbouwd.016

En ook wat tomaten en pompoen.017

De appels in de boom zijn klaar om geplukt te worden.018

Wat een gezonde tent gaat het worden!024

Natuurlijk zijn de bloemen ook plukbaar.014

En de post kan ook bezorgd worden. Altijd handig.022

Ook al is mijn dochter nu twee jaar, ik draag haar af en toe nog steeds in een doek of in een mei tai. Waar de wagen ondertussen naar boven is verhuisd, zal dit met mijn doeken niet zo snel gebeuren, het is makkelijk mee te nemen en handig als je kind even niet wil lopen maar lekker  door mama gedragen wil worden.Afbeelding

Ik ken een lief poppenmoedertje. Die zag dat dragen van haar poppen ook wel zitten. Dus ik maakte een poppendrager, een mei tai, voor haar. De kleuren koos ze zelf, paars en roze moest het worden. Het ontwerp lijkt enigszins op het patroon dat je hier kunt vinden. Ik maakte alleen een heupband, net als bij een mei tai.

Of de poppenmoeder er blij mee was? Kijk zelf maar.Afbeelding

En de pop vond het vast heerlijk om zo dicht bij haar moeder te zijn.

Ik ben druk geweest op de naaimachine en met de haaknaalden deze week. Zulke leuke dingen heb ik weer gemaakt! Ik ging op kraamvisite en maakte een schattig jurkje met broekje voor het babymeisje. Omdat ik niet kon kiezen maakte ik het pakje in verschillende stoffen, de kraamvrouw mocht kiezen.In een volgende blog de foto’s. En terwijl we begonnen zijn met seizoen 3 van The Killing haakte ik verder aan mijn meerjarenprojectdeken. Nu liggen er nog een paar projectjes voor de naaimachine te wachten, die komen volgende week aan de beurt. 

Gisteren ben ik begonnen met een groot project, voor een meisje dat binnenkort twee wordt mag ik haar verjaardagscadeau maken! Het gaat leuk worden, later volgen er foto’s, voor nu houd ik het nog even voor mezelf.

Een vriendin vroeg me om kraamcadeautjes voor haar te maken, voor een jongetje dat nog geboren moet gaan worden. Een knisperdoekje en een rammelaar. Ze vroeg of het knisperdoekje in de vorm van een aap kon. Ja hoor, natuurlijk kan dat. En toen moest ik heel hard gaan bedenken hoe ik dat dan ging maken. Het lukte en is echt een eigenwijze apenkop geworden.AfbeeldingAfbeelding

Ik haakte een rammelaar in de kleuren die we samen hadden bedacht en zo samen is het een leuk presentje geworden.Afbeelding

Al vaker heb ik rammelaars als cadeautje weggegeven, tot nu toe vallen ze goed in de smaak bij de baby’s die ze hebben ontvangen!

Sinterklaas is al een tijdje het land weer uit. Al zou je dat niet geloven als je hoort met hoeveel overtuiging mijn peuter nog steeds ‘sinterklaas kapoentje’ zingt. En sinds die beste man het land in kwam en ze cadeautjes kreeg, vraagt ze dagelijks om een cadeautje. Of ze pakt ze zelf in voor mij. Zo kreeg ik vandaag een klein plastic doosje in een servetje gefrommeld en in dat doosje had ze twee knopen gedaan. Ach, wie het kleine niet eert…

Met een groep lieve vriendinnen heb ik sinterklaas gevierd op afstand. Lootjes trekken en dan bedenken wat je gaat maken of kopen. Want op het verlanglijstje staat tegenwoordig niet zoveel meer, we gaan ervan uit dat de ander wel weet wat je leuk vindt. Het uitpakken gebeurde apart van elkaar en we hielden elkaar via whatsapp op de hoogte van de hilarische gedichten en geweldige cadeaus.

Ik wilde zelf iets maken. Want dat vind ik leuk en meestal valt het ook in goede aarde bij de ander. Maar wat dan? Ik moest daar echt een tijdje over denken, wilde dat het cadeau echt in de smaak zou vallen.

Het werd een tas. Ik ben dol op tassen, heb er meerdere, al moet ik bekennen dat ik vaak tijdenlang dezelfde pak. Tot ik de hele inhoud eens overkieper in een andere tas, die ik dan weer maandenlang bij me heb. 

De tas die ik maakte is de allesdrin van Farbenmix. Afbeelding

Afbeelding

Ik vond deze stoffen en kleuren goed passen bij de persoon voor wie ik hem maakte. De tas moest niet te druk zijn, zodat ze hem mee naar haar werk zou kunnen nemen. Ik vond de perfecte kruissteek-applicatie voor op de tas en in mijn knopendoos zaten precies de goede kleur knopen, ik houd ervan als alles klopt!

Voor aan de tas haakte ik een tassenhanger, een klein uiltje in matchende kleuren. Voor het uiltje gebruikte ik dit patroon.Afbeelding

Het was al bijna tijd om de cadeautjes op te sturen toen ik een nieuwe naaimachine kreeg. Om die uit te proberen naaide ik een klein projectje, een knisperdoekje voor haar jongste meisje.Afbeelding

AfbeeldingIk twijfelde of ik hem op zou sturen, ik was niet helemaal tevreden. Maar gelukkig heb ik het wel gedaan, ik heb namelijk begrepen dat de jongste telg geen genoeg van het doekje kan krijgen!

Ook de tas viel goed in de smaak. Ze heeft zelfs ’s morgens nog een andere outfit gestreken waar deze tas goed bij zou staan. Leukere complimenten kan ik niet krijgen!

Twee jaar geleden zou ik vanavond om 10 voor 12 moeder worden. Vandaag is dat meisje alweer twee jaar! Gisteren hielden we het grote feest. Elin vond het geweldig, de aandacht voor haar, de cadeaus, ze vertelde op verzoek dat ze twee jaar was geworden, ze was echt het jarige jetje!

Eindelijk mocht ze ook haar verjaardagsjurk aan. ‘Oh mama, een echte dansjurk!’ was wat ze er zelf over te zeggen had. Nou ja, dan denk ik dat hij goedgekeurd is.AfbeeldingEen foto maken van een dreumes peuter in een dansjurk is best lastig moet ik zeggen. Zie het maar voor elkaar te krijgen dat ze lang genoeg stil staat! Of dat ze de camera niet van je afpakt.Afbeelding

Van restjes van de stof maakte ik een vlaggenlijntje.Afbeelding

Op de foto zie je ook een aantal van de cadeautjes die ze heeft gehad. Wat is ze verwend. Het keukentje is een hit. De hele dag door word ik voorzien van pizza, kopjes thee, wortels en broodjes kaas en ei. 

En natuurlijk heb ik ook de gehaakte vlaggenlijn iets aangepast. Ze is immers geen 1 jaar meer, een grote 2 moest er voor in de plaats komen!Afbeelding

 

De voorbereidingen zijn in volle gang, de taart is besteld (bij http://www.taartenmetelan.nl), de uitnodigingen zijn verstuurd en de meeste boodschappen heb ik ook al in huis. Zondag vieren we de tweede verjaardag van mijn dreumes Elin die dan een heuse peuter geworden is.

Een tweede verjaardag vraagt, zoals elke verjaardag, om een feestjurk. Ik heb avonden op het internet rondgespeurd naar patronen van jurken. Maar uiteindelijk is het een jurk geworden die ik al langer op het oog had maar nog steeds niet gemaakt, Modkid Kyoko. Het is eigenlijk een hele simpele jurk. Niks geen roezels en strikken. Maar toch vind ik het echt een feestjurk. Elin heeft hem al gezien en vond hem ‘heel heel mooi’.Afbeelding

Voor beginners is dit ook een fijn patroon om te maken. Het is een simpel patroon, recht toe recht aan naaien en afwerken met biaisband. Alleen het inzetten van de mouwen kan lastig zijn, maar goed, omdat de rest niet zo moeilijk is, moet dat kunnen. Ik heb op naailes geleerd om eerst de schoudernaden en de zijnaden dicht te stikken, de mouw ook dicht te stikken en dan pas de mouw in te zetten. Een tijdje terug leerde ik een andere manier, sindsdien is het inzetten van mouwen zo veel gemakkerlijker! Je stikt de schoudernaad, de zijnaad laat je open. Ook de mouw laat je nog open. Dan zet je de mouw in, terwijl deze nog open is. Als de mouw ingezet is kun je de mouwnaad en de zijnaad in een keer dicht naaien. Zo veel makkelijker! Volgens mij stond het in de werkbeschrijving van deze jurk ook op deze manier.

Ik vind de combinatie van stoffen zelf heel geslaagd! Nu ben ik nog op zoek naar een rood met witte stippen maillot voor eronder, maar die kan ik niet vinden in de juiste maat. Dan maar gewoon een rode zonder de stippen.

Van restjes van de stof maakte ik een vlaggenlijn. Vorig jaar heb ik een vlaggenlijn gehaakt voor Elins verjaardag. Die wil ik weer ophangen, maar dan moet ik nog even de 1 in een 2 veranderen.Afbeelding

Deze foto is dus al van een jaar geleden! Wat gaat het snel…

Ongeveer tien jaar geleden heb ik leren naaien. Het leek me zo leuk om zelf te bepalen van welk stofje ik een rok maakte en dat het dan ook helemaal zat zoals ik wilde. Het duurde niet lang of mijn zelfgemaakte rokken zaten ook echt zoals ik wilde. Ik woonde toen nog in Utrecht en was bijna wekelijks op de lapjesmarkt te vinden om stofjes te scoren voor nieuwe creaties. 

Ik verhuisde, ging niet meer naar naailes en mijn naaimachine heeft een aantal jaar stof staan vangen. Ondertussen leerde ik mezelf breien en haken, waarvan alleen het haken met succes. Tot bijna twee jaar geleden mijn dochter werd geboren. Ik wilde voor dat kleine meisje ook weer zelf bepalen welke stofjes en modelletjes ze aankreeg! Ik stofte mijn naaimachine af en begon. Een jurkje voor mijn kleine meisje.Afbeelding

Ze heeft het aangehad, al was ik blij dat niemand de binnenkant van het jurkje zag en ook niet heel goed keek naar de kronkelende naden. Waarschijnlijk heb ik vanwege deze schoonheidsfoutjes ook geen betere foto van het jurkje dan deze.

Het naaivirus had me weer te pakken. Sinds dat ene jurkje ben ik niet meer gestopt met naaien. Heerlijk vind ik het. En de naden zijn tegenwoordig ook recht.